
«شهید»
مانندِ قَطعیتِ درخت
میمیری تا زنده بمانی برای من
تا چشمهای بزرگ
در چشمهای بزرگ غرق باشد
و اویم
در پهلوهای مُعلق تو
چون گونههای کوه اوج بگیرد
و مژههای شکستهام همچنان
به احترام چهره تو
که حاصل یک بوسه بزرگ از خداوند است
و افقی سرخ برای پروانه
بلند باشد
تو نه برای خلوت دندانهایمان
نه برای آن هزار و یک دریا
فصلی خوب
برای بازی کودکانی
فصلی که به گلها
برای شکفتن امنیت میدهد
برچسبها: شهید حججی
برچسب:
نویسنده: پارسا کوهی